CFP – Kryzys(y)

Zygmunt Bauman stwierdził, że kryzys „może stać się dla nas okazją do rozważenia i zmiany naszej sytuacji, do próby zrozumienia drogi, która doprowadziła nas tu, gdzie jesteśmy, i do zastanowienia się nad tym, co możemy zrobić, aby zmienić kierunek, w którym podążamy. Kryzys może otworzyć przed nami autentyczną szansę zyskania »nowej wiedzy« i wytyczenia nowych granic poznania o rzeczywistych konsekwencjach dla przebiegu przyszłych dociekań i dyskusji” (Żyjąc w czasie pożyczonym. Rozmowy z Citlali Rovirosa-Madrazo). Kilka ostatnich lat, a już zwłaszcza rok 2020, stanowi laboratorium, w którym tę tezę można sprawdzić – wydarzenia jakie rozgrywają się przed naszymi oczami (czy też raczej na naszych ekranach) wyraźnie dowodzą, że żyjemy w okresie, kiedy większość instytucji społecznych, politycznych, kulturowych czy religijnych przeżywa głęboki, fundamentalny kryzys. Samo zjawisko nie jest niczym nowym, ale jego wszechobecność i intensywność sprawia, że przenika niemal wszystkie społeczeństwa na Ziemi. Niemałą rolę odgrywają tutaj również środki komunikacji masowej – dzięki nim kryzys lokalny jest dyskutowany na drugim końcu świata, a kryzys indywidualny staje się problemem grupowym. Namysł nad kryzysem i sposobami jego manifestowania się w XXI wieku zarówno odwołuje się do przeszłych sytuacji, na których buduje się współczesne rozumienie zjawiska, a także umożliwia refleksję nad konsekwencjami obecnych wydarzeń kryzysowych w najbliższej przyszłości. Konferencja adresowana jest do wszystkich specjalistów, którzy w swoich badaniach i działalności poruszają problem kryzysu – zarówno w sposób teoretyczny jak i praktyczny. Organizatorzy konferencji proponują namysł nad m.in.. zagadnieniami takimi, jak:

  • Obrazy kryzysu w kulturze (literatura, film, serial, muzyka, gry, sztuki wizualne), religii,
  • kryzys w polityce;
  • kryzysy ekonomiczne;
  • Kryzys cywilizacji;
  • Kryzys (w) historii;
  • Kryzys migracyjny;
  • Kryzys społeczeństwa;
  • Kryzys religijny;
  • Kryzys kultury;
  • Kryzys tożsamości;
  • psychologia;
  • kryzys rodziny;
  • Kryzys ekologiczny;
  • kryzys egzystencjalny
  • Kryzys władzy;
  • Kryzys szkolnictwa;
  • Kryzys opieki zdrowotnej;
  • Kryzys imperiów i postkolonializm;
  • kryzys człowieczeństwa;
  • kryzys środowiska pracy (mobbing, nadużycia seksualne, finansowe etc.);
  • Media społecznościowe, social media jako rezonatory i/lub źródła kryzysu;

Organizatorzy są otwarci na wieloaspektowe podejście do proponowanych

zagadnień. Ostateczny termin nadsyłania abstraktów proponowanych wystąpień konferencyjnych na adres kryzysy.ekonferencja@gmail.com mija 12 lutego 2021 roku. Na podany adres prosimy przesłać dokument w formacie edytowalnym (.doc, .docx, .rtf), zatytułowany wg schematu „Imię Nazwisko, Tytuł referatu” i zawierający: abstrakt (max. 600 słów); notę biograficzną (max. 80 słów), zawierającą aktualną afiliację, tytuł naukowy oraz profil badawczy, numer telefonu oraz korespondencyjny email.

Opłata konferencyjna wynosi 150 PLN. Organizatorzy przewidują publikację w formie recenzowanej monografii wieloautorskiej w serii „Perspektywy Ponowoczesności” lub numeru monograficznego czasopisma (w zależności od liczby artykułów zgłoszonych do recenzji po konferencji).

Szczegółowe informacje na temat konferencji aktualizowane będą na stronie internetowej:

dyskursykryzysu.wordpress.com

 

Komitet organizacyjny:

prof. dr hab. Wiesław Olkusz (Ośrodek Badawczy Facta Ficta)
dr Renata Iwicka (Uniwersytet Jagielloński)
dr Barbara Stelingowska (Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach)
mgr Joanna Brońka (Ośrodek Badawczy Facta Ficta)